domineetimebijlmerramp

“De boom die alles zag” | 25 jaar na de Bijlmerramp

4 oktober, 2017 Geplaatst door actualiteit, opinie Geen reacties

Bijlmerramp 25 jaar geleden

Vandaag is het 25 jaar geleden dat Amsterdam, en dan vooral de Bijlmer, door een ramp werd getroffen. Iedere Nederlander van 35 jaar of ouder herinnert zich de beelden. Een gapend gat in het hart van twee flatgebouwen. De ontzetting op het gezicht van koningin Beatrix toen ze de plek bezocht.

Amsterdam en Las Vegas

Een kwart eeuw later worden deze herinneringen eerder meer dan minder. Er zijn schrijnende verhalen van ooggetuigen. Oude wonden gaan opnieuw open, of waren nog niet eens geheeld. Elke ramp heeft genoeg aan zichzelf. Amsterdam 1992 is een ander verhaal dan Las Vegas afgelopen zondag. Toch hebben juist deze twee steden een opvallende overeenkomst: plaatsen waar van het leven genoten wordt, waar men voor rampspoed weinig woorden heeft. Plaatsen ook waar in vergelijking met de rest van de wereld weinig geloofd en gehoopt wordt.

Rouw en het onbekende

De diepste dimensie van rouw is simpelweg het onbekende. Wat als het vliegtuig een andere koers had genomen? Had iemand iets kunnen doen? Wat ging er door de slachtoffers heen in hun laatste momenten? Dergelijke gedachten kunnen ook na 25 jaar nog boos maken. Of misschien erger: diep verdriet is doodvermoeiend.

De boom die alles zag

Vaak gaat het in de context van de Bijlmerramp over ‘de boom die alles zag’ en die tot herdenkingsplek is geworden. Bijna niemand die daar cynisch over doet (wat heb je nou aan een boom?) – en terecht. Bomen dromen niet alleen. Ze huilen soms ook.

De mens die alles ziet

De gekruisigde Jezus is de meest voorkomende afbeelding in de Westerse cultuur. Zo is hij getekend als de mens die alles ziet. Echt alles. Alle verdriet van elke tijd. De mens die ziet zoals je van een God zou hopen. In Amsterdamse kerken bidden mensen dezer dagen tot Hem. Voor de Bijlmer, Las Vegas, voor zichzelf.

Hoop voor de lijdende mens

Christelijk geloof is niet bedoeld voor mensen in het algemeen. Het is van a tot z ontworpen als geloof voor de lijdende mens. Dat is juist hoe veel mensen in de Bijlmer zich voelen (en niet alleen om de ramp die we vandaag gedenken). Het is niet toevallig dat er van de Amsterdammers die in Jezus geloven, heel wat in dit stadsdeel wonen. Mensen die aan een boom niet genoeg hebben. Mensen die van leven met het onbekende hun hoop hebben gemaakt.

Dit opiniestuk werd op 4 oktober 2017 gepubliceerd in het Nederlands Dagblad en is hier terug te lezen. 

Verder lezen

Tags: , , ,

The comments are closed.





Over Dominee Tim

Ik ben dominee Tim, vijftien jaar dominee in Amsterdam. In die tijd heb ik geleerd om zonder oordeel te luisteren naar mensen. Ik ben ervan overtuigd dat ieder mens daar behoefte aan heeft. Daarom is mijn motto: #VoorIedereenEenDominee