40 dagen zonder Sorry


Brought to You by timvreugdenhil.nl

Begin dit jaar ging het een paar keer goed fout: Camiel Eurlings, rapper Boef en veel mensen rondom de #metoo beweging, ze moesten door het stof. Dat gaat lang niet altijd goed.


Sorry zeggen blijkt naast moeilijk ook nog eens ontzettend belangrijk te zijn voor veel mensen.


Ik vroeg me af: waarom vinden we sorry zo belangrijk? Zegt ons verlangen naar publieke excuses misschien vooral iets over onszelf?


Ik verdiepte me 40 dagen lang in het onderwerp van sorry zeggen en praat je hier kort en overzichtelijk bij over de inzichten die ik opdeed.



"Leiders die op het goede moment sorry kunnen zeggen, zijn letterlijk van onschatbare waarde."

- Tim Vreugdenhil   

Ratten zeggen niet gauw sorry


In de vastentijd heb ik gemijmerd over de betekenis van ‘sorry’ in mijn leven. Allereerst probeerde ik het veertig dagen lang niet te zeggen. Normaal vind ik het een handig stopwoord om even verbinding te maken, kleine foutjes weg te poetsen en vooral: te laten doorschemeren dat ik zelf ook wel zie dat mijn agenda vaak een tikje dominant is:

Ik wil nu eenmaal graag dat de dingen

op mijn manier gaan.

Ik heb mijn kinderen geleerd om sorry te zeggen. Die roepen het nu om de haverklap, en kijken me ondertussen met een schuin oog aan of ze gewoon door kunnen gaan met waar ze mee bezig zijn. In de Albert Heijn zeggen ze het ook, als ze tegen iemand aan botsen.

Ik krijg er regelmatig complimenten voor: wat heb jij keurige kinderen. Ik zie mezelf in hun spiegel. Ik denk: dit trucje heb ik ze nog wel aardig kunnen bijbrengen.

De vraag is echter of ik ze op een dag iets kan leren

over echte spijt, 

over diepgevoeld berouw – en wat je dan moet doen. Eerlijk gezegd weet ik zelf niet zo goed wat dat is. Een stap in iemands richting zetten, de dingen totaal omgooien? Ik doe het nauwelijks. Misschien leef ik al bijna veertig jáár zonder sorry in diepere zin. Gek, omdat ik genoeg stomme, ondoordachte of soms zelf uitgesproken nare dingen doe.

 

Dankzij Joep Schrijvers (zie onder) vond ik uit dat ik tamelijk hoog scoor op de schaal van ‘rattigheid’. En zoals ik eerder zei: ratten zeggen niet gauw sorry.


Ik vond inspiratie bij:

Justin Bieber

​Uit Justin Biebers nummer Sorry komt de prachtige zin:
“I'll take every single piece of the blame

if you want me to, but you know that there is no innocent one in this game for two.”

Deskundige Matthijs van Meerveld:​​


‘Publieke excuses door een CEO zijn het meest extreme redmiddel, als de reputatie van het bedrijf zwaar onder druk staat of als er hele grote fouten zijn gemaakt.’



Joep Schrijvers schrijft in zijn boek 'Hoe word ik een rat?':

Rat zijn betekent: een goed ontwikkelde antenne hebben voor de politieke dimensie van elk bedrijf, elke organisatie en elke sociale groep.


Rattengedrag is in onze complexe maatschappij noodzakelijk om te overleven, een voorwaarde zelfs om vooruit te komen.

De spirituele dimensie

Jezus heeft nooit sorry gezegd.


Het slot van de vier evangeliën laat een man zien die zich naar de slachtbank laat voeren. Het passieverhaal heeft tal van hoofdrolspelers. Judas, Pilatus en Petrus komen ook dit jaar weer tot leven, buiten in de Bijlmer, in concertzalen en kerken.


Er zijn ook bijrollen, vaak niet zo bekend. Ik denk aan die twee mannen tussen wie Jezus werd gekruisigd. Moordenaars vermoedelijk. Types die we vandaag ratten zouden noemen. Aanvankelijk drijven ze samen de spot met de sneue figuur tussen hen in. Ze vermaken zich met hoe zijn vrome praatjes over redding hem in deze positie hebben gebracht.


Maar plotseling valt één van de twee uit zijn rol. Hij spreekt één van de kortste en meest doorleefde sorry’s ooit gesproken. 


Het gaat over hemzelf:   'ik krijg hier mijn verdiende loon'

over zijn collega:         'jij zou je ook moeten schamen, vriend'

en over Jezus:                     'wat hang jij hier ten onrechte'

Een apologie die voldoet aan alle eisen die klassieke schrijvers en moderne communicatieadviseurs doceren. Het kerntalent van Jezus is dat hij aan het licht kan brengen dat er diepe gevoelens van spijt liggen op de bodem van de ziel van velen, misschien zelfs ieder mens. En ook: 


Dat er in diezelfde ziel

een minstens zo diepe

behoefte leeft

om sorry te hóren.


Ik bekeek de sorry's van:

Justin Bieber - Sorry

Elton John - Blue

Rapper Boef - antwoord


5 juni

in de winkels!

(klik voor meer info)

TIM VREUGDENHIL  //  Dominee, ondernemer


Ik ben Tim Vreugdenhil. Ondernemer en dominee met het talent om verhalen te vertellen. Verhalen die passen bij onze tijd. Ik zoek altijd naar een spirituele dimensie. Want ieder mens heeft een kern, een ziel. En daar wil ik iets mee. Wat dat precies is, verschilt per persoon. En dat is prima. 

Ik ben geen moralist. Ik wil niets opdringen. Ik wil gewoon inspireren. Via inspiratiesessies bij bedrijven, persoonlijke gesprekken en evenementen van mijn start-up CityKerk in Amsterdam. 


Benieuwd wat ik voor jou kan doen? 

Tim Vreugdenhil